Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1412 K.2015/2776

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 01.04.2010 günlü hükmün, karar oturumunda hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 14.6.2010 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, 28.11.2006 günü Türk Telekoma ait telefon direklerinde asılı bulunan aktif haldeki bir kısım telefon kablolarının çalındığı, olayla ilgili tahkikat devam ederken, 27.3.2008 günü bir şahsın, kolluğu arayarak, sanık Mehmet Şakir'in hurdacı işyerine telefon kablosu satıldığını söyleyip ihbarda bulunduğu, bunun üzerine sanığın işyerinde yapılan aramada, depo olarak kullanılan yerde çuval içine gizlenmiş halde yaklaşık 12 kg ağırlığında telefon telinin ele geçirildiği, müştekinin beyanları gözetildiğinde, ele geçirilen bu telin, 28.11.2006 günü çalınan 30.04.KPDF.

AP.A özelliklerindeki telefon kablosuna ait olduğunun anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuk ...'in, 3 gün önce tanımadığı 2 şahıstan suça konu telefon tellerini 50 TL karşılığında satın aldığını, bunun suç olduğunu bilmediğini, bu sırada babası olan sanık Mehmet Şakir'in şehir dışında olduğunu ve işyeri ile kendisinin ilgilendiğini söylediği, sanığın da aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, suça konu telleri oğlunun satın almış olduğu, kendisinin şehir dışında olduğu ve arama tarihi itibariyle geri döndüğü yolunda savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, aksi yönde her hangi bir delil bulunmaması nazara alınarak,

sanık savunmasına itibar edilmek suretiyle sanığın suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-TCK'nın 165. maddesinin kanuni tanımında, atılı suç için hem hapis cezası hem de adli para cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında, yalnızca hapis cezası ile mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-24.3.2008 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 27.3.2008 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırılık meydana getirilmesi,

4-Bu dava sebebiyle yapılan ve sanığın sarfına neden olduğu 9,75 TL'nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,