Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14315 K.2016/4698

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sonunda yargılama giderlerine ilişkin kısımda ne kadar yargılama giderinin sanığa yükletildiğinin yazılmaksızın boş bırakılması, mahallinde düzeltilebilir bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanığın haklarında tefrik kararı verilen suça sürüklenen çocuklarla birlikte, ikinci kez aynı yerden hırsızlık yapacakları sırada kolluk tarafından yakalanması üzerine başlatılan soruşturma evresi sonunda düzenlenen iddianamenin 14.06.2012 tarihinde kabul edildiği, müştekinin 15.06.2012 havale tarihli dilekçesiyle zararının giderildiğine ilişkin beyanda bulunduğu ve yargılama aşamasında zararının hırsızlık olayından 15 gün sonra giderildiğini belirtmesi, suç tarihinin 06.06.2012 olması, etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 168/2. maddesi yerine 168/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca T.C. ...

Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,