KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/1453 E., 2015/1444 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Müşteki ...'den çalınan... numaralı cep telefonunun suç saatinden sonra ilk kez aynı gün sanık adına kayıtlı ... numaralı hat ile kullanılmaya başlandığı ancak sanığın suçlamayı kabul etmediği, sanık müdafiinin de temyiz dilekçesinde sanığın 2007 yılında nufus cüzdanını kaybettiğini ve hattın sanık tarafından hiç kullanılmadığını bildirdiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle ilgili GSM şirketinden bu hattın hangi tarihler arasında sanık adına kayıtlı kaldığının sorulup söz konusu hattın abonelik sözleşmesi aslının getirtilerek sözleşmedeki imzanın sanığa ait olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi,
ayrıca bu hat ile suç tarihini, öncesini ve sonrasını da kapsayacak makul bir zaman diliminde kimlerle görüşme yapıldığının belirlenmesi için .... Başkanlığı'ndan ayrıntılı görüşme dökümlerinin istenmesinden sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Sanığın yargılama aşamasındaki beyanında zararı gidermek istediğini belirtmesi karşısında; müştekinin zararını karşılaması için süre tanınıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/1453, K. 2015/1444, 29 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama