Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14664 K.2016/7852

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Mala zarar verme suçu bakımından temyiz talebinin reddine ilişkin 07.06.2013 günlü ek kararın yöntemine uygun şekilde tebliğine rağmen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulmadığı görülmekle yapılan temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin ortağı olan tanık ...'ın, kollukta dinlenmesinde; olay günü saat 20.00 sıralarında, yapımı devam eden inşaatın çevresinde 3 erkek şahıs gördüğü, inşaatı kontrol ettiğinde herhangi olumsuz bir duruma rastlamadığı, aynı gün saat 00.30 sıralarında yeniden baktığında, arka tarafta bulunan demir korkuluğun kırılarak, inşaat malzemelerini koydukları yerden elektrik kablolarının çalındığını tespit ettiğini söylediği, tanığın savcılık aşamasında ise herhangi bir saat belirtmeden, inşaata geldiğinde, depo olarak kullandıkları yerde erkek bir şahıs gördüğü, bu şahsın kendisini fark edince arka taraftan kaçtığı yolunda beyanda bulunduğu,

müştekinin ise aşamalarda çelişkili olmakla birlikte iftardan sonra inşaatı kontrol ettiğinde 3-4 kişinin depoya girdiklerini gördüğünü beyan ettiği, UYAP sorgulamasında, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, güneşin saat 20.15'te battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.15'ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, tanık ve müştekinin yöntemine uygun şekilde yeniden celbi ile eylem saatinin herhangi bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklattırılarak,

elde edilecek sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 1 adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık suçundan neticeten hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile “takdiren ve kanunen ertelenmesine yer olmadığına” dair yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Ceza Genel Kurulu'nun 27/12/1993 gün ve 4/169-354 sayılı kararı uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda korunan yararın kişi hürriyeti olduğu, bir yerin işyeri olarak kabul edilebilmesi için orada fiilen çalışılması ya da o yerin işyerinin eklentisi niteliğinde olması gerektiği, müştekinin aşamalarda, yapımı devam eden 5 katlı inşaatın zemin katında bulunan dükkanın cam ve kapılarını takarak, burayı depo olarak kullanmaya başladıklarını beyan ettiği, soruşturma aşamasındaki belgelerde de bu yerin depo ve ofis olarak kullanıldığının belirtildiği,

mahallinde icra edilen keşif sonrası dosya içine alınan fotoğrafların incelenmesinde, bu yerin bir kısmının depo olarak kullanıldığı, diğer kısmında ise masa ve sandalye konularak ofis görüntüsünde bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yerde herhangi bir çalışma faaliyeti icra edilip edilmediğinin müştekiden sorularak elde edilecek sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2. maddesinde yazılı bulunan suçun yasal unsurları itibariyle oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,