Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15012 K.2016/7841

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, olay günü gündüzleyin saat 17.30 sıralarında, müştekinin emaneten baktığı işyerine kömür alma bahanesi ile geldiği, 2 torba kömür almak istediğini söyleyip, müştekiye 200,00 TL uzattığı, müştekinin bozuk para istemesi üzerine, bu kez 100,00 TL'yi gösterdiği ancak vermediği, müştekinin para üstü olarak 76,00 TL'yi masaya koyduğu, bu sırada sanığın kömür almaktan vazgeçtiğini söyleyerek, müştekinin kafasını karıştırıp, dalgınlığından faydalanmak suretiyle yazar kasa çekmecesinden 130,00 TL'yi çaldığı, işyeri kamera görüntülerinden sanığa ulaşıldığı, bu yolla yakalanan sanığın atılı suçlamayı kabul ederek,

soruşturma aşamasında müştekinin zararını giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın, çekmeceden para çalması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesine mümas bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın, suça konu parayı, müştekinin elinden veya üstünden özel beceri çekip almadığı sabit olduğu halde sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Yasa'nın 142/2-d maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,