Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1510 K.2015/1909

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5237 salıyı TCK’nın 58. maddesi uygulanırker tekerrüre esas alınan ve aynen infazına karar verilen ilamın Asliye Ceza mahkemesine ait olduğu halde kararda Asliye Ceza Mahkemesi'nin olduğunun belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Kurulan hükümde sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesine uygun olarak sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığına dair gösterilen gerekçe yeterli görülmüş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler