Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15269 K.2016/6605

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça konu şirkette güvenlik elemanı olarak çalışan sanığın, suç tarihinde izinli olmasına rağmen, kimlikleri belirlenemeyen şahıslar ile birlikte hırsızlık yapmak üzere söz konusu şirkete geldiği, kapıda görevli olan tanık ...'ın yemeğe gitmesi üzerine hırsızlık yapacak şahısları ve kamyonu içeri aldığı, bu şahısların bodrum katına inerek yemekhane kapısının kilidini kırıp, içeriden aldıkları malzemeleri kamyona yükledikleri ve güvenlik kapısından çıkıp gittikleri, sanığın hırsızlık eylemine, önceden aldıkları karar doğrultusunda hırsızlık yapacak kişileri ve suçta kullanılacak kamyonu içeri almak suretiyle fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanığın hırsızlık yapacak kişilerin içeri girmelerini sağlayarak, bu kişilerin içeride gerçekleştirdikleri mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına da katıldığı gözetilmeden, bu suçlardan beraatine karar verilmesi,