Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15384 K.2016/9447

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun, sokağa park ettiği motosikletinin, suça sürüklenen çocuk tarafından çalınması biçiminde gerçekleştirilen eylemde, suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/1- e maddesine uyduğu gözetilmeden; aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarında düzenlenmiş olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi koşullu bir düşme nedeni oluşturması ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verileceğinden; tüm sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinde düzenlenen kişiselleştirme kurumlarından daha lehe sonuçlar doğurduğu gözetilmeden, rızaya dayalı bir tazmin iade koşulunun gerçekleşmediği şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan müessesenin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,