Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15403 K.2016/8975

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Zarar gidermenin soruşturma aşamasında gerçekleştirildiği anlaşılıp, mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. madde ve fıkrasının 1. cümlesi gereğince, cezadan 1/3 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına karar verildiği halde, birden fazla ilamdan bahsedilerek infazda duraksamaya neden olacak biçimde gerekçe yazılmış ise de; ikinci kez mükerrirliğe esas alınacak olan kaydın, sanığın ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2010 gün, 2008/246 Esas ve 2010/124 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilmiş 5 ay hapis cezası olduğunun gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,