Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1542 K.2015/2494

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın eylemini, müştekinin bina niteliğine haiz muhasebe bürosunda işlemesi nedeniyle TCK 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen TCK'nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın olaydan yarım saat sonra başka bir iş yerinde şüphe üzerine yakalanıp polis tarafından yapılan üst aramasında müştekiye ait cep telefonunun ele geçirilmesi nedeniyle eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılması,

3-Karar tarihine göre; sanığın sabıka sorgulamasında gözüken kaydın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair olduğu, bu hususun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadığı, müştekiye soruşturma aşamasında hırsızlanan cep telefonunun iade edilmiş olması karşısında, 5728 sayılı Yasanın 562. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddesinin uygulanmasına engel olan hususlardan hangisinin mevcut olduğunun gösterilmemesi, anılan maddenin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması ve bu konuda bir karar verilmemesi,

4-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,