Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16376 K.2016/9215

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar yargılamaya konu karar üst Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine Yargıtay ...Ceza Dairesi'nin denetiminden geçmiş ise de; söz konusu kararı üst Cumhuriyet Savcısının temyiz etmesi üzerine esasa girilmeden temyizin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddedildiği, kararı sanığın temyiz etmediği, sanık müdafisi olarak atanan Av. ...'nın müdafii olarak atandığından ise sanığın haberdar olduğunun anlaşılması karşısında.

Tebligat Kanun'un 11. maddesine göre vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının yasal zorunluluk olduğu, somut olayda usulüne uygun bir şekilde kesinleşmiş hükümden söz edilemeyeceği, bu sebeple mahkemece, sanık müdafiine 18/12/2013 tarihinde yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu, sanık müdafiinin de süresinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hırsızlık suçunda; a)dosya içerisindeki 20.01.2006 tarihli yakalama ve zaptetme tutanağına göre, kolluk görevlilerinin sanığın yanına gelip hakkındaki suç isnadını söylemeleri üzerine suça konu çamaşır makinesinin evinde olduğunu beyan ederek kolluk görevlilerine rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; somut olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu halde uygulanmaması,

b)Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK 142/1-b, 143/1, 62. maddeleri ile uygulama yapılırken 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine 3 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

c) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

.../...

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda; a)sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığı ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yöntem ve biçime uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

b)Kabule göre de; mağdur beyanına göre; suça konu işyerinin beyaz eşya deposu olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi ile kişilerin mesleki faaliyetleri ve mesleki icra alanlarının güvence altına alındığı, işyeri kavramının, işin yapıldığı, konut dışındaki yerleri ifade ettiği, TCK'nın 116. maddesi anlamında depo olarak kullanılan yerin konut ya da işyeri sayılamayacağı, bu sebeple söz konusu yerin işyeri olarak kullanılıp kullanılmadığı ve faaliyetin devam ettiği saatlerde personel bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan TCK 116/1-4, 62. maddeleri ile uygulama yapılırken 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

d)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,