Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17176 K.2015/4551

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 03.07.2004 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı 16.01.2009 tarihinde 5728 sayılı yasa ile değişik CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz üzerine 04.02.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde,14.09.2009 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilerek bu mahkumiyet kararının 14.01.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle mahkemece davanın ele alınarak 12.04.2013 tarihinde hükmün açıklandığı,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.02.2009 tarihi ile ikinci suçu işlediği tarih olan 14.09.2009 tarihleri arasında 5271 sayılı CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca zamanaşımının duracağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 31/2, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 03.07.2004 gününden karar tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık sürenin geçmiş bulunduğu gözetilmeden sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,