Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17310 K.2016/11209

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında TCK'nın 165/1.maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait işyerine girerek hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuk ..., işyerine izinsiz girmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığı, hırsızlık suçundan ayrıca cezalandırılmalarına karar verildiği dikkate alındığında;

işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken, “müştekinin zararının karşılanmaması nedeniyle” biçiminde somut olay ile örtüşmeyen 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, suça sürüklenen çocuk yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 01.10.2014 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'ın öldüğünün anlaşılması karşısında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında her ne kadar işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmiş ise de; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... tarafından fikir ve eylem içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,