Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17715 K.2016/364

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Hükümlü ... hakkında verilen hükmün temyiz incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan 08.12.2003 gün ve 2003/27 E. ve 2003/302 K. sayılı hükmün hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesi vermiş olduğu 2004/9908 Esas ve 2005/10392 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verildiği ve suça sürüklenen çocuğun hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği ve mevcudiyetini koruduğunun anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm ancak, suç tarihinden sonra yürürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki verilen ve kesinleşen mahkumiyet kararını aynı dosyada sanık olan..., ... ve ... tarafından da temyiz edildiği ve Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2004/9908 Esas ve 2005/10392 Karar sayılı ilamı ile lehe yasa değerlendirmesi bakımından sanıklar lehine bozulduğu ve CMUK'nun 325. maddesi uyarınca suça sürüklenen (hükümlü) ...'e de sirayetine karar verildiği, dosyanın bozulması üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan hükümlü ...'ün tekrar yargılama sürecine dahil edilerek,

önce CMK'nın 231. maddesi uyarınca hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2009/18944 esas sayılı ilamı ile itiraza tabii karar niteliğinde olduğundan incelenmeksizin iade kararı verildiği ve itiraz mercii olan ....

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2013 tarih ve 2013/539 D.İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildiği ve bu karar üzerine mahkemenin temyize konu 3. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu üçüncü hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle, ... hakkında yeniden kurulan 19.09.2013 tarihli 3. hükme yönelik, hükümlü ... müdafiinin konusu bulunmayan temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelenmesinde

Hırsızlık suçuna konu malın değeri pek fahiş kabul edilerek 765 sayılı TCK'nın uyarınca kurulan hükümde aynı Yasa'nın 522/1. maddesi uyarınca ceza artırımına gidildiği halde, lehe yasa değerlendirmesinde sanığın lehine olduğuna karar verilen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a,b maddesi uyarınca hüküm kurulurken aynı Yasa'nın 3 ve 61. maddeleri dikkate alınarak belli bir oranda teşdiden ceza verilmesi yerine yazılı şekilde alt hadden ceza belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.