Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/19979 K.2017/6676

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,

anılan Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca; katılan kurumun talep ettiği zarar miktarı ile bilirkişinin hesapladığı zarar miktarı farklı olduğundan öncelikle, sanığa karşılıksız yararlanma suçundan, bilirkişi tarafından hesaplanan, normal tarifeye göre vergiler ve cezalar dahil edilmeden belirlenmiş gerçek zarar miktarının da belirtilmek kaydıyla, sanığa makul bir süre verilerek zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak,

ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise delil değerlendirmesi yapılarak hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanığın savunmasına göre kaçak tespit tutanağı düzenlenen evde oturmaya başladığı tarihten itibaren 4-5 ay kadar sonra tutanak düzenlendiğinin anlaşıldığı, bilirkişi raporuna göre ise suç tarihinden önce ve sonraki kullanımlar arasında bariz bir fark olmadığı dikkate alındığında sanığın oturduğu dönemde kaçak kullanım olup olmadığını anlayıp anlayamayacağı, ayrıca olabildiğince eski elektrik tüketim ekstreleri getirtilerek kaçak kullanımın tam olarak ne zaman başlamış olabileceği hususunda bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,