Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2014 K.2015/2563

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin hırsızlık suçundan kurulan hükümleri temyiz ettikleri kabul edilmekle yapılan incelemede,

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuklar hakkında karar verilen 25.05.2010 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında henüz 15 yaşının doldurmadığı ve inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresi geçmiş bulunan 10.11.2008 tarihinde işlenen suçla ilgili dava açılmadığı halde bu tarihde işlenen suç yönünden de suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması,

b)Suça sürüklenen çocuklardan ... ve ...'ın aynı müdafi tarafından temsil edildikleri, suça sürüklenen çocukların savunmalarında birbirlerini suçlayıcı beyanda bulundukları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 tarih ve 1-35/140 sayılı kararı ile 20.10.2009 tarih ve 1-85/242 sayılı kararı uyarınca aynı müdafi tarafından temsil edilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ... arasında menfaat çatışması olduğu anlaşılmakla; savunma hakkının kısıtlanmaması ve zaafiyete uğratılmaması için suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken sanıkların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152.maddesine aykırı davranılması,

c)Suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz dilekçesinde, aynı sanıklar hakkında aynı eyleme ilişkin olarak 2009/322 Esas sayılı dosyasından hüküm verildiği belirtildiğinden, adı geçen dosya getirtilip, incelenmeden hüküm kurulması,

d)Suça sürüklenen çocuğun savunması karar gerekçesinde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 230/1-a maddesine muhalefet edilmesi,