KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2110 E., 2015/2142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
473 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre,suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2005 gün 2000/1 - 2005/131 sayılı kararına konu yağma suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 29.04.2005 olan 12 yıl 6 ay 1 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken; Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2005 gün ve 2005/210-2005/697 sayılı, yağma suçundan hükmedilen 4 yıl hapis cezasından ibaret hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,
2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, samk ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, karardan 5237 sayılı TCK 53. ve 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına,
TCK 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüme “Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkğın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1 .maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,
vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" ve 58.maddenin uygulanmasına ilişkin bölüme ise "sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.04.2005 gün 2000/1-2005/131 sayılı kararına konu yağma suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 29.04.2005 olan 12 yıl 6 ay lgün hapis cezasından ibaret hükümlülüğü esas alınmak suretiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmeşine,
infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2110, K. 2015/2142, 12 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama