Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21596 K.2017/8300

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-04.05.2006 günlü kararın sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle tayin edilen ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle kararın bozulmasından sonra verilen cezaların önceki hükümle tayin edilen cezadan ağır olamayacağı gözetilmeden ve bu hususa değinen Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 02.10.2012 tarihli bozma ilamının gereği yerine getirilmeden sanıklara fazla ceza tayini nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesine aykırı davranılması,

2-Bozma öncesi verilen ilk kararda mükerrir olan sanık ... hakkında tekerrür nedeniyle uygulama yapıldığı sırada 01.12.2004 tarihinde yerine getirilen Niksar Asliye Ceza Mahkemesince verilme 30.03.2001 tarih 2000/44 Esas ve 2001/200 Karar sayılı 3 yıl hapis cezasına ilişkin kararı yerine 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tokat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/52 Esas ve 2002/119 Karar sayılı kararı esas alındığından, sanığın tekerrüre esas alınan ilamın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,