Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2189 K.2015/3456

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınacak tam gün sayısı ile birlikte bir gün karşılığı takdir edilen ceza miktarı ayrıca gösterilmemiş ise de, sonuç adli para cezasının belirlenen tam gün sayısına bölünmesi suretiyle, bir gün karşılığı takdir edilen ceza miktarı 20 TL olarak kolaylıkla tespit edilebildiğinden ve uygulama maddesi gösterilmemiş ise de bu uygulamanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi ile yapıldığı anlaşılmakla, bu eksiklikler bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından hükmolunan adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken hükümde taksit aralıkları gösterilmemiş ise de taksitlerin birer ay ara ile ödeneceği kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkeme masrafı olarak yapılan 15,10 yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle teblignameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,