Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21924 K.2016/2732

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin 13/07/2007 tarihli ifadesinde saat 20.00 sıralarında işyerini kilitleyerek ayrıldığı, ertesi günü saat 06.30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık olduğunu farkettiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın 18/07/2007 tarihli ifadesinde, olay günü saat 20.00 sıralarında müştekiye ait işyerinden hırsızlık yapmaya karar verdiğini belirtmesi karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle, şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin ceza hukuku genel ilkesi de gözönüne alındığında, eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun gece olup olmadığı tespit edilemeyen vakitte ... ile birlikte müştekinin işyerinin kerpiç duvarı delerek içeriye girdikleri, burada müştekiye ait tabak, tencere ve bakır eşyaları aldıkları şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1, 151/1, 31/2. maddelerindeki hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/04/2008 tarihi ile daha sonra kesinleşen yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 19/03/2010 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durmuş ise de aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 12/07/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,