KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/21963 E., 2017/2287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak,
gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
Karar gerekçesinde, sanığın kurumun zararını kovuşturma evresinde giderdiği ve hakkında TCK'nın 163/3 maddesi uyarınca verilen cezadan TCK'nın 168/5 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılmasına ve sanık hakkındaki hükmün CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği yönünde ifadelere yer verilmesine, zararın ne şekilde giderildiğine ilişkin bir açıklama veya belgeye atıfta bulunulmamasına rağmen, hüküm kısmında sanığın kurum zararını karşılamadığı gerekçesiyle TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 231/5 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle karar gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/21963, K. 2017/2287, 27 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama