Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2207 K.2015/3169

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin Adres Bar isimli restoranta aracı ile gittiği ve aracını parketmesi için görevliye kontak anahtarını verdiği, bir süre sonra aynı görevliden aracın hazırlanmasını istediği halde, aracını göremeyince çalındığını anladığı olayda; sanığın, suç tarih ve saatinde müştekiye ait bahse konu aracı parketmekte olan görevliye 'ben Burçin Bey'in arkadaşıyım' diyerek sağ ön koltuğa oturduğu ve görevlinin aracın anahtarını kontak üzerinde bırakarak diğer araçlarla ilgilenmek için indiği sırada, park hâlindeki aracı çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,