Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22665 K.2017/12190

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Cumhuriyet Savcısının temyizinin yapılan incelemesinde;

05.12.2013 tarihinde tefhim edilen hükme karşı yasal süreden sonra 14.01.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunan Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanığın müşteki ...'a yönelik kurulan hırsızlık suçu ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

... Devlet Hastanesi'nde hemşirelik yapan müştekiye ait özel eşyaların bulunduğu odadan hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Müşteki ... suç nedeniyle oluşan zararlarının giderilip-giderilmediği konusunda dinlenmeden sanık hakkında bu müştekiye yönelik eylem için 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanığın müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemleri için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... Devlet Hastanesi'nde hemşirelik yapan müştekilere ait özel eşyaların bulunduğu odadan hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması,

2-Sanığın müştekilerin cüzdanlarını müşteki ...'un dolabından çaldığı, bu dolabın üzerinde ayrı ayrı kişilerce kullanıldığına dair bir (isim yazma gibi) işaretin bulunmaması nedeniyle dolabın birden fazla müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda iken eylemi gerçekleştirdiğine dair delil olmaması nedeniyle, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Müşteki ... suç nedeniyle oluşan zararının giderilip-giderilmediği konusunda dinlenmeden sanık hakkında bu müştekiye yönelik eylem için 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

4-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi için kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b ve 168. maddelerine göre tayin edilen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 12 ay 15 gün olarak belirlenmesi sonucu eksik cezaya hükmedilmesi,

5-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,