Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2281 K.2015/3514

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin çantasını alışveriş arabasından çalan ve kolluk görevlilerince daha önceki suçları nedeniyle güvenlik kamera kaydı incelendikten sonra kimliği tespit edilen sanığın evine polislerin 2 defa gidince müştekiye ait çantanın sanığın abisi tarafından iade edildiği ve sanığın suçlamayı inkar edip bizzat etkin pişmanlık göstermediği olayda; koşulları bulunmadığından, TCK 168/1. maddesinin uygulanması yönündeki tebliğname görüşü benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, tahsiline karar verilen toplam 5TL'den oluşan yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL'den az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılarak,

yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nın 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.