KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/22953 E., 2017/11477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın babası olan ...'in 17.06.2013 tarihinde kolluk huzurunda bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanında, oğlu olan sanık ...'in ''şizofren'' hastası olduğunu beyan etmesi karşısında; TCK'nın 32/1-2. maddeleri uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı" hususunda rapor alınarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, elektrikli bisikletinin kilit yuvasında kırık anahtarın bulunduğunu, bu nedenle anahtarsız olarak doğrudan çalıştığını beyan ettiğinin anlaşıldığı, bu nedenle sanığın, müştekinin sokağa park ettiği ''...'' marka, ''...'' model elektrikli bisikletini çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna vücut verdiği,
hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/22953, K. 2017/11477, 10 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama