Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2516 K.2015/4812

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müştekinin evinin balkonunda görülmesi üzerine olay yerine polislerin geldiği, elindeki tornavida ile polis memurlarına hitaben "dağılın lan, yoksa yakarım hepinizi "diyerek tehditte bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında bu eylemle ilgili olarak zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2005 gün ve 2004/791-2005/798 sayılı kararına konu olan 765 Sayılı TCK'nın 258. maddesinde düzenlenen suçtan hükmedilen 4 yıl 1 ay 2 gün hapis cezasına ilişkin ilamın getirtilerek bu ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004 /791-2005/798 sayılı ilamına konu 10 ay hapis ve 1660 TL para cezasının tekerüre esas alınması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümün çıkartılarak,