KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/26205 E., 2018/1119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, gece vakti sokağa park edilmiş vaziyette bulunan müştekiye ait kamyonun kasasındaki branda ipini kestiği ve brandayı kaldırarak kamyonun kasasından suça konu meyveleri çalmaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 141/1. ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 142/1-e, 143 maddelerinde düzenlenen suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,
2-TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu, göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken,
sanığın sebze yüklü kamyondan sebze çalabilmek için 3,5 TL değerindeki branda ipini keserek mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, verilen zarar itibariyle alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan kurulan hükümde yetersiz gerekçe ile alt sınırdan önemli ölçüde uzaklaşılarak sanığa fazla ceza verilmesi,
3-Sanığın ilk celse olan 27.02.2014 tarihli hüküm celsesinde ''müştekinin zararını gidereceğini'' beyan etmesine rağmen, sanığa makul süre verilerek sonucuna göre sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
5-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/26205, K. 2018/1119, 6 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama