Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26244 K.2017/16709

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61/1. maddesi gereğince; suç konusunun önemi ve çalınan aracın değeri dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi ve müştekinin aracının olay sonrasında başka bir semtte sanık tarafından terk edilmesinin, etkin pişmanlık iradesi olan bir davranış olmadığı,aracın polislerce bulunarak müştekiye iade edildiği gözetilmeksizin sanığın cezasından etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın,

tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen ilamlarına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.06.2005 kesinleşme tarihli, 2002/16 Esas ve 2003/116 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden,

daha az cezayı içeren Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1264 sayılı ilamı tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.