Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26907 K.2015/10382

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/06/2011 tarih ve 2010/1093 Esas ve 2011/363 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın sözkonusu kararı süresinde temyiz etmediği, 09/10/2012 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ve bu talebinin mahkemenin 22/10/2012 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 23/10/2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın bu kararı süresinde temyiz etmediği,

bu tarihten sonra 02/06/2015 tarihli dilekçeye istinaden tekrar 09/06/2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği sanığın bu kararı 12/06/2015 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece temyiz isteminin reddine dair 22/10/2012 tarih ve 2011/1093-363 esas ve karar sayılı ek kararın hukuki geçerliliğini koruduğu, sanığın bu kararı temyiz etmemesi üzerine kararın kesinleştiği, 09/06/2015 tarihinde verilen temyiz isteminin reddine dair ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,