KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2693 E., 2015/4762 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamından, sanığın, 29.03.2009 tarihinde, kiracısı olan müştekinin balkon altında bulunan kafeste beslediği 30 adet güvercinden 12 adedini çalarak, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen arkadaşı ...'e verdiği, müştekinin kendi imkanları ile yaptığı araştırma sonucunda 08.04.2009 tarihinde, 10 adet güvercinini ...'den geri aldığı, 2 adet güvercinin ise yolda taşıma esnasında öldüğü,
müştekinin 26.05.2010 tarihli oturumda dinlenmesinde, sanığın, şimdiye kadar kendisine 300 TL ödediğini, ancak zararının daha fazla olduğunu, zira çalınan güvercinlerinin cins olup, 2500 TL değerinde olduklarını, 10 adet güvercinini geri almış ise de sanığın çuvala doldurarak taşıması nedeniyle kendisi aldıktan kısa bir süre sonra güvercinlerin telef olduklarını, kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık maddesinin sanık hakkında uygulanmasını kabul etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Atılı suçtan neticeten hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, aynı yasanın 53/4. maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında aynı maddenin 1. fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, bu haliyle uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, TCK 53/1-c maddesindeki haklar dışındaki diğer haklardan yoksun kılınma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2693, K. 2015/4762, 30 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama