Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/272 K.2015/11113

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... 'nin temyiz talebi hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

Yokluğunda verilen kararın sanığa 31.12.2010 günü usulünce tebliğ edildiği halde hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 01.02.2011 tarihinde temyiz eden sanık ... 'nin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet Savcılarının, sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyiz talepleri ile Üst Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki temyiz talebinin mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, O yer Cumhuriyet Savcıları'nın ile üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun hükümler ile takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Üst Cumhuriyet Savcısı ile O yer Cumuhuriyet Savcısının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

./...

Ancak; 1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b ve 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 2 yıl 2 ay 18 gün olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.