Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2751 K.2015/6789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümde "sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek" TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde, hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerde "aynı gerekçelerle takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına" denilerek çelişki oluşturulması,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırlardan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3-Sanık yakalandığında üzerinden müştekinin evinden çalınan tüm malzemelerin çıkmadığı, sadece 11,95 TL para çıktığı ve müştekiye iade edildiği, sanığın hırsızlık fiilinin tamamlanmış olması karşısında, TCK'nın 35. maddesinin uygulanması,

4-Kolluk tarafından 03.07.2009 tarihinde tutulan tutanakta müştekinin evinin penceresinden 2 kişinin atladığının görülmesi ve sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında TCK 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

5-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,