Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/27872 K.2018/2989

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın alınan savunmasında mağduru tanımadığını beyan ettiği, mağdurun aşamalarda alınan beyanında, başvuru tarihinden 7-8 ay kadar önce sanığın telefonunu elinden alarak kaçtığını belirttiği, HTS raporunda ise 18.05.2012 tarihinde müştekiye ait SIM kartın en son kullanımı takiben aynı gün sanığın kullanmış olduğu hattın mağdura ait telefon ile bir kez kullanıldığının tespit edildiği, mağdurun beyanı ile HTS kayıtlarının birbirleriyle örtüştüğü anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.