Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/28682 K.2018/10194

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.11.2014 tarih, 2013/13-448 Esas ve 2014/524 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçlarının para, kontör, hisse senedi, altın vb. gibi ekonomik değer ifade eden taşınır mallarla fiziki temasta bulunulmaksızın, bilişim sisteminde bu malları temsil eden ve bir başka yere aktarılması mümkün olan verileri yer değiştirerek hakimiyet alanına alınması suretiyle eylemin gerçekleştirildiği; somut olayda, kendisini halk otobüsü şoförü olarak tanıtan sanığın bir kaç dakika sohbetten sonra kısa bir süreliğine müştekiye ait telefonu istediği,

bir konuşma yaptıktan sonra telefonu geri verdiğini, bir kaç dakika sonra tekrar telefonu istediğini, sanığın, müştekiye ait telefonu konuşma bahanesi ile alarak olay yerinden ayrıldığını, müştekiye ait cep telefonu hattından kız arkadaşının cep telefonu hattına iki kez kontör gönderme işlemini ilgili GSM operatörünün bilişim sistemini kullanarak işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-e ve 43/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-c ve 43/1. maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,