Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3333 K.2015/1586

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın hırsızlık suçundan cezalandırılması için açılan davada, Mahkemenin 27.02.2007 gün, 2006/1016 Esas, 2007/132 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Yasanın 142/2-b, 35. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 25.05.2010 tarihli kararıyla 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddelerinin değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu, yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Yasanın 142/2-b, 35. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edildiği,

Sanık vasi ...'ın 11.11.2013 tarihli dilekçe ile dosyanın onanmasını istediğini belirttiği, sanığın ise 22.11.2013, 05.12.2013 ve 10.12.2013 tarihli dilekçelerle cezasının lehine olan kısmının (1 yıl hapis) onanmasını istediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; 08.10.2010 tarihli hükme yönelik temyiz isteminden vazgeçmenin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın suç tarihinde pazarda ayva satın aldığı, müştekiye 50 TL para verdiği, müştekinin ayvanın parası olarak 4 TL'yi kesip sanığa 26 TL verdiği, kalan 20 TL para üstünü ayarlamaya çalıştığı sırada, sanığın paranın eski TL olduğunu söyleyip 1 TL ardından 6 TL parayı iade edip, parasını geri isteyip bozdurarak geleceğini söyleyip aldığı parayla uzaklaştığı sırada, kendisini takip eden polislerce yakalandığı olayda eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu; aynı Yasanın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 6. Ceza Dairesi'nin 25.05.2010 gün, 2010/4047 Esas, 2010/7341 Karar sayılı ilamıyla bozulan mahkemenin 27.07.2007 gün, 2006/1016 Esas, 2007/132 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 35. maddeleri uyarınca sonuçta 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve bu hükmün yalnızca sanık müdafiince temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; ceza süresi yönünden kazanılmış hak ilkesine riayet edilmeden, sanık hakkında anılan Yasanın 142/2-b, 35. maddeleri uyarınca netice olarak 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

3-) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürelerin 5271 sayılı CMK'nın 232/2-d maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 63.maddesi uyarınca hükümlülük süresinden mahsubuna karar verilmemesi,