Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3421 K.2015/881

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz sebebleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayette bulunduğu için aynı Yasanın 116/1 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve TCK'nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı gözetilerek, suç tarihi itibarıyle uzlaşma kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ve katılana uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorulup sonucuna göre, sanık lehine olan yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,