Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3445 K.2015/5554

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, müştekinin müracaatı üzerine kolluk tarafından, çevrede araştırma yapıldığı sırada, suça konu telefonun hakkında suç eşyası satın alma suçundan beraat kararı verilen ...'ün işyerinde ele geçirilerek, bu yolla müştekiye iadesinin sağlandığı,

...'ün, suça konu telefon bedeli olarak ödediği 170 TL'lik zararının sanıklar tarafından karşılanmadığı gibi sanıkların olaydan sonra bizzat pişmanlık göstermek suretiyle suça konu telefonun iadesi konusunda her hangi bir çaba göstermediklerinin de anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle ceza indirimine gidilmesi ile sanık ...'nın adli sicil kaydında yer alan ....

Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/50-112 Esas-Karar sayılı 07.11.2007 tarihinde infaz edilen 3 ay 26 gün l hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 20,00 TL davetiye giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,