KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/3708 E., 2015/5589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'nun mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiği tarihte cezaevinde olması nedeniyle temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin a, b, c (kendi alt soyu hariç) ve d bentlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususun infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, adli sicil kaydında bulunan erteli hapis cezasına konu ilam yönünden gereğinin takdir ve ifası için ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama gideri olarak hesaplanan 4,50 TL'den sanıkların paylarına düşen miktarın, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/3708, K. 2015/5589, 9 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama