Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3711 K.2015/6436

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların park halindeki mağdura ait aracı taklit anahtar kullanmak suretiyle çalıştırarak çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 142/2-d maddesine uyduğu halde yazılı şekilde TCK’nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması ve sanık ... hakkında netice cezanın hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasınla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden ''53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu cezanın infazı tamamlanıncaya kadar.