Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3841 K.2015/6831

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl olarak belirlenen temel cezadan aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca ceza indirimine gidildiği sırada sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 10 ay hapis cezası şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanıklar hakkında atılı hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkralarından “1 yıl 10 ay hapis cezası” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “1 yıl 8 ay hapis cezası” ibaresinin yazılmak suretiyle TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca sonuç cezanın “1 yıl 8 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi ile atılı hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak,