Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3961 K.2015/1899

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olmasına rağmen, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun mahkûm edildiği bir yıldan daha az süreli hapis cezasının, aynı yasanın 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Kurulan hükmün gerekçesinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddelerinde belirtilen zaman dilimlerinden gece işlendiği kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca, hırsızlık suçundan hükmedilen cezanın arttırılmaması

4- Kurulan hükümde temel cezanın 1 yıl hapis yerine “bir dört ay hapis” cezası olarak gösterilmesi,

5- Karar başlığında suça sürüklenen çocuğun müdafiinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,