Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/449 K.2015/4353

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Kayden 13/06/1981 doğumlu olup, suçun işlendiği 15/12/2003 tarihinde 22 yaşını tamamlamış olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 33/1.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın suçun işlenmesinden 6 saat kadar sonra bir otoparkta kendisini görüp şüphelenen polislerden saklanmaya çalıştığı sırada yakalandığı, taşıdığı sırt çantasının içinde çaldığı eşyanın ele geçirildiği, ele geçirilen eşyayı çaldığını söylemediği, suçlamayı kabul etmediği; götürüldüğü karakolda başka suç kayıtları nedeniyle tutulduğu sırada, durumu öğrenip karakola gelen Ticaret Odası sekreterinin ele geçirilen eşyanın kendilerine ait olduğunu söylemesi üzerine eşyayı teslim aldığı,

bu nedenle sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, lehe yasa değerlendirmesi yapılırken hırsızlık suçu yönünden 765 sayılı TCK'nın 523/1.maddesinin ve 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesinin değerlendirmeye esas alınması, mala zarar verme suçu yönünden de verilen zarar tazmin edilmediği halde aynı Yasanın 168/1.maddesinin tatbik edilmesi;

suç gece vakti işlendiğine göre işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116.maddesinin 2 ve 4. fıkralarının değerlendirmeye esas alınması yerine maddenin 2. fıkrasının esas alınması,sonuç cezanın sanık lehine bulunması nedeniyle karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.