Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4529 K.2015/8910

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyizi beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen ve davayı esastan sonuçlandırır nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesince itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; aynı Yasa'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... ve ... müdafiilerinin dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin talebe uygun olarak İADESİNE,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları hırsızlık ve mala verme suçları için hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş oldukları suçlar dolayısıyla hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına'' cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık...hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanık...'in aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, diğer sanıklar ... ve ...'ın suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, sanığın hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,