Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/477 K.2015/2158

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 Sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği ve sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK uyarınca hırsızlık suçu yanında ayrıca aynı yasanın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmemiş ise de;

sanıkların eyleminin 765 Sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasını gerektirdiği, sanıkların aynı neviden tekerrüre esas sabıkaları bulunduğundan anılan yasanın 522. maddesinin lehe uygulanamayacağı, bir kısım müştekiler yönünden eylemlerin teşebbüs aşamasında kaldığı, 61 ve 59. maddeler gereğince ceza indirimine gidilmesi halinde dahi, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın uygulanması yoluyla neticeten belirlenen cezaların açıkça sanıklar lehine olduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 21,50 TL TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 7,16 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile müdafiilerinin ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,