Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4793 K.2015/7097

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde güneşin saat 16:36'da battığı, dosya içerisinde bulunan 28.11.2009 tarihli tutanağa göre sanığın eylemi saat 20:00 sıralarında gerçekleştirmesi karşısında; hırsızlığın gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi, sanığın ihbar üzerine yakalanıp suça konu malzemelere el konulduğu halde, cezasından 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

06.01.2011 olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 10.01.2011 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın uyuşturucu madde kullanma alışkanlığının olması ve bundan dolayı tedavi görmesinin TCK'nın 32. maddesi anlamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak nitelikle akıl hastalığı sayılamayacağı, sanığın akıl hastası olduğuna dair bir savunma, rapor veya belge ibraz etmediği, herhangi bir yakınının bu yönde beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.