Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5171 K.2015/8076

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Koyunun açıktan çalındığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinden uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verilmemiş ise de infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ve sanık ...’nın adli sicil kaydına konu olan ilamda kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2009 tarih ve 2008/1585-2009/152 sayılı ilamı da olduğu halde hatalı ilam gösterilerek, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun yalnız kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Mahkeme masrafı olarak sanık... için yapılan 11,25 TL ve sanık Sedat için yapılan 9,25 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uygulanırken ...

Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2009 tarih ve 2008/1585-2009/152 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın aleyhe temyiz olmadığından kararda tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza kadar alınmasına ve hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ve “yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölümler çıkarılarak,

yerine ‘‘TCK'nın 53/1. a, b, d ve e bentlerinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları dışındakiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ cümlesinin ve "Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 11,25 ve 9,25 TL yargılama giderlerinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,