Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5485 K.2015/11439

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde gündüz vakti saat: 15.15 sıralarında sanıklar ... ve ...'in, müştekinin oturduğu dairenin kapısını tornavida ve toka ile zorladıkları sırada karşı komşu olan tanık ...'nin durumu farkettiği ve polise haber verdiği, sanıkların ise kapıyı açamadan olay yerinden ayrıldığı, kısa süre içinde yakalanan sanıkların üzerinde tornavida ve tokanın ele geçtiği, polis memurları tarafından aynı tarihli saat: 18.10'da tutulan görgü tespite ilişkin tutanakta zorlama izinin olmadığı belirtilmiş ise de; tanığın beyanında, sanıklar olay yerinden ayrıldıktan sonra kapıya baktığında zorlama izlerinin bulunduğunu ifade ettiği, sanıkların anahtar ve benzeri alet ile kapı açmaya çalıştıklarına ilişkin bir bulgu olmadığı anlaşılmakla,

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, (sanık ... için 522 (pek hafif)), (sanık ... için 81/2), 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin suç tarihi olan 15.05.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,