Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/566 K.2015/358

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yokluğunda verilen 10.1.2008 günlü kararın, savunma sırasında bildirilen adreslere yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmediğinin ve bu halde yapılan tebligatın sanıklar yönünden hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında sanıkların hükmü öğrenmekle temyiz ettikleri ve 6.11.2009 tarihli temyiz taleplerinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık ...'ın adli sicil kayında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 30.12.2003 tarih 2000/1086 Esas 2003/1162 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 491/4, 647 sayılı Yasanın 4. maddelerinin tatbik edildiği, 23.11.2004 tarihinde infaz edilen 1095 TL para cezası ile mahkumiyetine dair ilamın, 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğu ve bu ilam yönünden aynı Yasanın 522. (pek hafif) maddesinin lehe uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde ceza indirimine gidilmesi yoluyla eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 20,20 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 10,10 TL'nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,