KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/6254 E., 2015/7653 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda uygulama yapılırken 2 yıl 4 ay hapis cezasından TCK'nın 31/3 maddesi ile 1/3 oranında indirim sonucu 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 7 ay 10 gün, TCK'nın 168/1 maddesi ile 2/3 oranında indirim sonucu 6 ay 6 gün hapis yerine 10 ay 13 gün, TCK'nın 62/1 maddesi ile 1/6 oranında indirim sonucu 5 ay 5 gün hapis yerine yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,
2-18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde öngörülen adli para cezasına veya yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
3-Mağdur tüm zararlarının suça sürüklenen çocuğun babası tarafından karşılandığını beyan etmekle mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 51 maddesi her suç için ayrı ayrı yazılmayarak infazda tereddüde neden olunması,
5-Suça sürüklenen çocuğun nezarette ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubunun yapılmamış olması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/6254, K. 2015/7653, 15 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama