Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6380 K.2015/8149

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, site içerisinde bulunan apartmanın kapalı garaj olarak kullanılan bodrum katından bisiklet çaldıkları, bu şekilde konut dokunulmazlığını da ihlâl ettikleri dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen, bu suçtan dolayı herhangi bir işlem yapılmamış ise de, mahkemesince süresinde suç ihbarında bulunabileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocukların, polisler tarafından yakalandıklarında, henüz müştekinin bir şikâyeti bulunmadan, polisin sorması üzerine, bisikleti nereden çaldıklarını söyleyerek ve yer göstererek sahibine iadesini sağlamaları ve bu şekilde etkin pişmanlık göstermeleri karşısında haklarında TCK'nın 168. maddesinin tatbik edilmesinin gerekmesine rağmen, tatbik edilmemesi,

3-Bisikletin çalındığı yerin, site içerisindeki binanın kapalı garaj olarak kullanılan bodrum katı olduğunun, dosyada mevcut kroki ve müşteki beyanı ile sabit olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği halde, açıktan hırsızlık yaptıklarından bahisle anılan Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca karar verilmesi,